Wat Tim vooral aanspreekt, is de afwisseling. “Je werkt op verschillende plekken: in de hangaar, op de luchthaven of soms in het buitenland. Elk vliegtuig is weer anders. Nu de Airbus in de vloot zit, zijn er weer andere processen bijgekomen.” Volgens Tim vraagt het werk om flexibiliteit en aanpassingsvermogen, vooral in drukke periodes.  

Van analoog naar digitaal

Koos begon zijn carrière bij Transavia in 1985, toen hij als jonge monteur aan de 737-200 werkte. “Dat toestel was volledig analoog. Alles werkte met meters en wijzertjes. Er zat geen computer in,” vertelt hij. Inmiddels zijn de vliegtuigen uitgerust met software, fly-by-wire systemen en digitale schermen, maar volgens Koos is de kern van het werk nog altijd grotendeels hetzelfde gebleven.“ Je vervangt nog steeds onderdelen. Alleen nu ben je soms langer bezig met het uploaden van software dan met het daadwerkelijke sleutelen. Dat maakt het vandaag de dag anders.”

De wereld over voor Transavia

Waar Tim het werk vooral binnen Europa ervaart, heeft Koos bijna alle continenten gezien. In zijn rol als technical representative en project manager reisde hij de wereld over voor het afleveren en ophalen van vliegtuigen die door Transavia werden verhuurd of ingehuurd. “Ik ben onder andere in Engeland, Israël, Egypte, Nieuw-Zeeland, Canada, Brazilië en Rusland geweest. Je kunt zeggen dat alleen Antarctica nog ontbreekt als continent.”

Soms leverde dat bijzondere situaties op. “Dat ik naar Moskou ging, is me goed bijgebleven. Dat alles daar heel anders werkt, leer je snel - of je wil of niet.” Koos kreeg een visum via een bureau dat hem inschreef als lid van het Russisch Olympisch Comité. “Niemand durfde mij vragen te stellen bij aankomst. Ik kon bij de grens zo doorlopen!”

Zelfstandigheid en mentaliteit

Zowel Tim als Koos benadrukken hoe belangrijk zelfstandigheid is in hun werk. Koos vat het krachtig samen: “Je bent verantwoordelijk voor je eigen toko. Dat vraagt om meer dan technische kennis: je moet die verantwoordelijkheid durven nemen. Je werkt in allerlei weersomstandigheden en in wisseldiensten. Dat maakt dat dit werk niet voor iedereen is. Maar als het bij je past, is het geweldig.”

Tim sluit zich daarbij aan. “Er is veel vraag naar luchtvaarttechnici, en dat zal voorlopig nog wel zo blijven. Maar je moet wel houden van een uitdaging. Als je er middenin staat en samen met je collega’s weet wat je moet doen, dan voel je pas hoe gaaf dit werk is. Dat maakt dat ik dit werk voorlopig niet wil loslaten.”

Volgens Koos is het een plek waar samenwerking centraal staat.“ Zie je iets dat beter kan? Dan pak je het op. Je zit niet in het theater als toeschouwer, je speelt mee in het veld.” Ook Tim ervaart dat er ruimte is om initiatief te nemen, en collega’s helpen elkaar als het nodig is.

Advies aan toekomstige technici

Wat zouden Tim en Koos willen meegeven aan mensen die een toekomst in de luchtvaart overwegen? Tim zegt: “De luchtvaart biedt afwisseling, af en toe turbulentie, en een flinke dosis techniek. Dat maakt het zo leuk!” Koos is helder in zijn boodschap: “Je hoeft niet alles te kunnen, als je maar de juiste mentaliteit hebt. Je leert het meeste door het gewoon te doen. En onthoud: luchtvaart is niet vanzelf veilig, luchtvaart wordt veilig gemaakt.”

Als je Anne Cor Groeneveld vandaag hoort praten over zijn loopbaan in de luchtvaart, lijkt het bijna onmogelijk dat zijn reis begon tussen de aardappels. Opgegroeid op een boerderij in Brabant, droomde hij al van een carrière in de cockpit. Met een enorm doorzettingsvermogen werd hij instructeur, testpiloot, gezagvoerder en bestuurder bij Transavia. Inmiddels is hij ondernemer en mentor in de sector, maar bovenal nog altijd een vlieger in hart en nieren.

“Mijn schoolcarrière liep spaak nog voordat hij goed en wel begonnen was.” vertelt Anne Cor. “De HBS was buiten mijn bereik. Ik werd naar de MULO gestuurd, bleef twee keer zitten en werd uiteindelijk van school gestuurd.” Op de boerderij werkte hij mee, maar zijn hoofd zat in de wolken. Letterlijk. Van zijn spaarcenten nam hij een eerste vliegles op het grasveld Seppe vlakbij Etten-Leur. “De instructeur zei: dit kun jij heel goed. Dat gaf me het zelfvertrouwen om door te zetten.” Via een conversieklas, bedoeld voor oud-militairen, haalde hij zijn brevet. Een lening van duizend gulden van een sceptische oom hielp hem op weg. “Die zei: het wordt niks.” Maar het werd wél wat.

Vliegen in een veranderende tijd

Anne Cor begon op de Caravelle, daarna de Boeing 707, werd later captain op de Boeing 737 en speelde een sleutelrol in de ontwikkeling van een aantal procedures binnen onze organisatie. “De luchtvaart was nog bezig standaard operating procedures te ontwikkelen. Dat was belangrijk om te voorkomen dat iedere captain het weer anders deed. Ik hield lijstjes bij, en werd al snel tot flight safety-officer benoemd.” Later was hij, samen met het hoofd sociale zaken, verantwoordelijk voor de start van Transavia-lijndiensten. Een nieuw tijdperk voor Transavia brak aan. Tegelijkertijd ontwikkelde hij zich tot ondernemer. Hij participeert in luchtvaartinitiatieven en hij is, sinds de oprichting in 2001, actief betrokken bij JetSupport en enkele start-ups. “De techniek van nu fascineert me. De cockpit is erg veranderd met alle moderne technieken. De piloten van nu zijn nog steeds vakmensen, maar in een compleet andere context.”

De nieuwe generatie staat klaar

Die verandering ervaart ook Manou IJtsma, 28 jaar oud en net begonnen aan haar praktijkfase binnen het inhouse piloten opleidingsprogramma van Transavia. Haar verhaal vormt een eigentijdse tegenhanger van Anne Cors geschiedenis. De passie voor het vliegen hetzelfde, alleen het pad en de technologie anders. 

“Ik was veertien toen het begon te kriebelen.” vertelt Manou. “Zweefvliegen gaf me dat magische gevoel tussen de wolken. Al die knopjes en systemen vond ik razend interessant.” Toch koos ze eerst een andere richting: sterrenkunde, gevolgd door een master wetenschapscommunicatie. Ze werkte drie jaar als business intelligence-consultant voordat het vliegen haar opnieuw riep. “Via mijn vriend, die bij KLM werkt, hoorde ik toevallig over de opleiding bij Transavia. Ik dacht: dit is mijn kans. En toen ben ik ervoor gegaan.”

Haar achtergrond is technisch, maar de opleiding blijft intensief. “De theorie was pittig. Vier dagen per week naar Lelystad, alles leren over systemen, aerodynamica, meteorologie. Maar als je erdoorheen komt, ben je zó trots.” Inmiddels is ze gestart met de eerste praktijkvluchten, samen met zeven medestudenten. “Eindelijk! Nu begint het echte werk. Ik ben vooral nieuwsgierig naar hoe het voelt om alles wat je geleerd hebt écht toe te passen in de lucht.”

Een toekomst vol innovatie

De toekomst ziet Manou vol vertrouwen tegemoet. “De luchtvaart krijgt kritiek, zeker in Europa. Maar wereldwijd groeit de sector. Mensen willen blijven reizen. En er komen technologische doorbraken. Schonere motoren, alternatieve brandstoffen, elektrisch vliegen.” Hoewel batterijen nu nog te zwaar zijn voor grote toestellen, ziet ze de innovatie snel gaan. “Ooit komt er iemand met dat revolutionaire idee.”

Binnen Transavia voelt ze zich thuis. “Iedereen is betrokken, je merkt dat de opleiding die ik volg leeft binnen het bedrijf. Bij ons maak je meteen veel vlieguren, met veel starts en landingen. Dat is geweldig voor je ontwikkeling. En wij zijn waarschijnlijk de laatste klas die begint op de Boeing 737, dus straks volgt er een type rating op een nieuw toestel. Dat is een unieke kans.”

Twee generaties, twee tijdperken. Anne Cor, die van landarbeider naar luchtvaartpionier groeide, en Manou, die via wetenschap en technologie haar weg naar de cockpit vond. Beiden gedreven door een diepgewortelde fascinatie voor het vliegen. En beiden delen ze dezelfde les: het maakt niet uit waar je begint, zolang je blijft opstijgen. 

De start vond plaats met drie Douglas DC-6’s, een krachtig propellervliegtuig uit de jaren ’50 met 80 zitplaatsen. Destijds een van de meest luxe en betrouwbare vliegtuigen. Op 17 november 1966 werd de eerste commerciële vlucht uitgevoerd, van Amsterdam naar Napels. Eind jaren ’60 maakten de propellervliegtuigen plaats voor straalvliegtuigen, zoals de Boeing 707 en Caravelle, die aanzienlijk sneller konden vliegen.

De Boeing 737 als ruggengraat

In 1974 nam Transavia als eerste Nederlandse luchtvaartmaatschappij de Boeing 737 in gebruik. Dit type legde de basis voor de groei tot grootste vakantievlieger van Nederland. Dat begon met de Boeing 737-200, waarvan er 21 voor Transavia hebben gevlogen. Vanaf 1986 volgde een geleidelijke vervanging door 14 grotere Boeing 737-300. Aan boord van deze vliegtuigen was plaats voor 130-149 passagiers.

Tussen 1992 en 2003 werd de vloot versterkt met de Boeing 757-200 met een hogere capaciteit (219 passagiers), geschikt voor vluchten naar extra populaire bestemmingen.

In 1999 kwam de nieuwe generatie: de Boeing 737-700 en -800 ‘Next Generation’. Met verbeterde motoren en aerodynamica daalde het brandstofverbruik met 15–20%, wat leidde tot minder uitstoot en geluidsbeleving. Met 189 zitplaatsen in de -800 en een zuinigere operatie, kwam het lowcost model voor Transavia binnen handbereik. Dat maakte vliegen betaalbaarder voor een grotere doelgroep en de Boeing 737 de ruggengraat van de Transavia-vloot.  

Met Airbus de toekomst tegemoet

In 2023 kwam de eerste Airbus A321neo in dienst. Dit vliegtuig markeert een schonere, stillere en zuinigere toekomst. Met de gekozen motoren wordt de geluidsvoetafdruk met 50% verkleind. Dit draagt bij aan het verminderen van 20% geluidshinder rondom Schiphol. Bovendien stoten deze toestellen zo'n 15% minder CO₂ uit dan hun voorgangers. Transavia investeert miljarden om de komende jaren de volledige vloot te vernieuwen met deze nieuwste generatie Airbus-vliegtuigen.

Officiële doop in het Amsterdam Tulip Museum

De officiële doop vond eerder deze week plaats in het hart van Amsterdam, bij het Amsterdam Tulip Museum. Een bijzondere groep medewerkers was hierbij aanwezig: collega’s geboren in 1965, het oprichtingsjaar van Transavia, en jonge talenten die de toekomst van Transavia vertegenwoordigen.

Het is dankzij de dagelijkse toewijding en passie van Transavia-medewerkers dat de luchtvaartmaatschappij al zes decennia bestaat en succesvol is. Deze bijzondere gelegenheid bood de kans om ze te bedanken voor hun waardevolle inzet, die essentieel is voor de continue groei en het succes van het bedrijf. 

Skopje

Transavia vliegt sinds 2 maart 2025 twee keer per week naar Skopje, op donderdag en zondag. Transavia verbindt daarmee als enige luchtvaartmaatschappij Amsterdam Airport Schiphol met de hoofdstad van Noord-Macedonië. Op de nieuwe route wordt de Airbus A321neo ingezet, die plaats biedt aan 232 passagiers.

De komst van de Airbus in retro-huisstijl is een eerbetoon aan het 60-jarige bestaan van Transavia. Naar verwachting vervoert dit vliegtuig deze zomer de eerste passagiers.

Nog meer A321neo’s

Bij Transavia maken alle Boeing 737’s plaats voor nieuwe vliegtuigen van Airbus. Deze toestellen zijn schoner, stiller en zuiniger. Op 5 april wordt de negende Airbus A321neo verwacht op Schiphol. Eind 2025 telt de Transavia-vloot veertien Airbus A321neo’s. Tegelijkertijd worden er Boeings uitgefaseerd. 

In de zomer van 2025 ontvangt Transavia een gloednieuwe Airbus A321neo in retro-huisstijl. Dit bijzondere vliegtuig maakt deel uit van de viering van het 60-jarig bestaan en vormt een eerbetoon aan de rijke geschiedenis van Transavia.

De livery is geïnspireerd op de huisstijl die in 1966 werd ontworpen door de Nederlandse ontwerper Thijs Postma. Hij was de bedenker van de iconische groene kleur en de grote, zwarte 'T' op de romp en de staart. Later wordt de volledige beschildering op het hele toestel aangebracht.

Vlootvernieuwing

Dit vliegtuig eert niet alleen het verleden, maar symboliseert ook de toekomst. De Airbus A321neo speelt een sleutelrol in de vlootvernieuwing van Transavia. Dit vliegtuig is schoner, stiller en zuiniger dan de generatie Boeing 737 die wordt uitgefaseerd.  

Transavia ontving op vrijdag 28 februari alweer de achtste Airbus A321neo. Dit jaar verwacht Transavia nog eens zes A321neo’s, inclusief het vliegtuig in retro-huisstijl.

De tijd vliegt
Het hele jubileumjaar viert Transavia deze unieke en betekenisvolle mijlpaal samen met passagiers, business partners en collega’s. Op diverse momenten wordt stilgestaan bij de rijke geschiedenis van Transavia met daarnaast volop aandacht voor de plannen voor de toekomst.

Retro Airbus A321neo
In de zomer van 2025 ontvangt Transavia een gloednieuwe Airbus A321neo in retro-huisstijl, als eerbetoon aan de rijke geschiedenis. Deze livery is geïnspireerd op de huisstijl ontworpen door de Nederlandse ontwerper Thijs Postma in 1966. Hij was de bedenker van de iconische groene kleur en de grote, zwarte T op de romp en de staart. Het is de eerste, herkenbare huisstijl van Transavia en ook nog eens goed toepasbaar op de huidige, nieuwe Airbus. Met deze huisstijl kreeg Transavia veel bekendheid. Deze stijl spreekt nog altijd tot de verbeelding bij vele collega's, passagiers en business partners. De binnenkant van het vliegtuig heeft het interieur van de nieuwe, moderne Airbus.

Een ode aan ons erfgoed met een blik op de toekomst
CEO Marcel de Nooijer geeft aan: “Het vieren van ons 60-jarig jubileum is een moment om stil te staan bij wat we samen hebben bereikt. De komst van een nieuwe Airbus in retro-huisstijl is onze manier om met trots terug te kijken op wat ons heeft gebracht en waar we nu staan. Terwijl we tegelijkertijd vooruitkijken naar een stillere toekomst dankzij onze vlootvernieuwing.”

Illustratie door Transavia Studios