De tijd vliegt: Twee generaties piloten met één droom

Van boerderij naar cockpit

Als je Anne Cor Groeneveld vandaag hoort praten over zijn loopbaan in de luchtvaart, lijkt het bijna onmogelijk dat zijn reis begon tussen de aardappels. Opgegroeid op een boerderij in Brabant, droomde hij al van een carrière in de cockpit. Met een enorm doorzettingsvermogen werd hij instructeur, testpiloot, gezagvoerder en bestuurder bij Transavia. Inmiddels is hij ondernemer en mentor in de sector, maar bovenal nog altijd een vlieger in hart en nieren.

“Mijn schoolcarrière liep spaak nog voordat hij goed en wel begonnen was.” vertelt Anne Cor. “De HBS was buiten mijn bereik. Ik werd naar de MULO gestuurd, bleef twee keer zitten en werd uiteindelijk van school gestuurd.” Op de boerderij werkte hij mee, maar zijn hoofd zat in de wolken. Letterlijk. Van zijn spaarcenten nam hij een eerste vliegles op het grasveld Seppe vlakbij Etten-Leur. “De instructeur zei: dit kun jij heel goed. Dat gaf me het zelfvertrouwen om door te zetten.” Via een conversieklas, bedoeld voor oud-militairen, haalde hij zijn brevet. Een lening van duizend gulden van een sceptische oom hielp hem op weg. “Die zei: het wordt niks.” Maar het werd wél wat.

Vliegen in een veranderende tijd

Anne Cor begon op de Caravelle, daarna de Boeing 707, werd later captain op de Boeing 737 en speelde een sleutelrol in de ontwikkeling van een aantal procedures binnen onze organisatie. “De luchtvaart was nog bezig standaard operating procedures te ontwikkelen. Dat was belangrijk om te voorkomen dat iedere captain het weer anders deed. Ik hield lijstjes bij, en werd al snel tot flight safety-officer benoemd.” Later was hij, samen met het hoofd sociale zaken, verantwoordelijk voor de start van Transavia-lijndiensten. Een nieuw tijdperk voor Transavia brak aan. Tegelijkertijd ontwikkelde hij zich tot ondernemer. Hij participeert in luchtvaartinitiatieven en hij is, sinds de oprichting in 2001, actief betrokken bij JetSupport en enkele start-ups. “De techniek van nu fascineert me. De cockpit is erg veranderd met alle moderne technieken. De piloten van nu zijn nog steeds vakmensen, maar in een compleet andere context.”

De nieuwe generatie staat klaar

Die verandering ervaart ook Manou IJtsma, 28 jaar oud en net begonnen aan haar praktijkfase binnen het inhouse piloten opleidingsprogramma van Transavia. Haar verhaal vormt een eigentijdse tegenhanger van Anne Cors geschiedenis. De passie voor het vliegen hetzelfde, alleen het pad en de technologie anders. 

“Ik was veertien toen het begon te kriebelen.” vertelt Manou. “Zweefvliegen gaf me dat magische gevoel tussen de wolken. Al die knopjes en systemen vond ik razend interessant.” Toch koos ze eerst een andere richting: sterrenkunde, gevolgd door een master wetenschapscommunicatie. Ze werkte drie jaar als business intelligence-consultant voordat het vliegen haar opnieuw riep. “Via mijn vriend, die bij KLM werkt, hoorde ik toevallig over de opleiding bij Transavia. Ik dacht: dit is mijn kans. En toen ben ik ervoor gegaan.”

Haar achtergrond is technisch, maar de opleiding blijft intensief. “De theorie was pittig. Vier dagen per week naar Lelystad, alles leren over systemen, aerodynamica, meteorologie. Maar als je erdoorheen komt, ben je zó trots.” Inmiddels is ze gestart met de eerste praktijkvluchten, samen met zeven medestudenten. “Eindelijk! Nu begint het echte werk. Ik ben vooral nieuwsgierig naar hoe het voelt om alles wat je geleerd hebt écht toe te passen in de lucht.”

Een toekomst vol innovatie

De toekomst ziet Manou vol vertrouwen tegemoet. “De luchtvaart krijgt kritiek, zeker in Europa. Maar wereldwijd groeit de sector. Mensen willen blijven reizen. En er komen technologische doorbraken. Schonere motoren, alternatieve brandstoffen, elektrisch vliegen.” Hoewel batterijen nu nog te zwaar zijn voor grote toestellen, ziet ze de innovatie snel gaan. “Ooit komt er iemand met dat revolutionaire idee.”

Binnen Transavia voelt ze zich thuis. “Iedereen is betrokken, je merkt dat de opleiding die ik volg leeft binnen het bedrijf. Bij ons maak je meteen veel vlieguren, met veel starts en landingen. Dat is geweldig voor je ontwikkeling. En wij zijn waarschijnlijk de laatste klas die begint op de Boeing 737, dus straks volgt er een type rating op een nieuw toestel. Dat is een unieke kans.”

Twee generaties, twee tijdperken. Anne Cor, die van landarbeider naar luchtvaartpionier groeide, en Manou, die via wetenschap en technologie haar weg naar de cockpit vond. Beiden gedreven door een diepgewortelde fascinatie voor het vliegen. En beiden delen ze dezelfde les: het maakt niet uit waar je begint, zolang je blijft opstijgen.